Έκθεση φωτογραφίας : «Νέα Μάκρη, η ανάπτυξη ενός προσφυγικού οικισμού»

Σύντομες πληροφορίες για το περιεχόμενο της έκθεσης.

Η Νέα Μάκρη ιδρύθηκε από τους πρόσφυγες που έφτασαν εκεί το 1923 από τη Μάκρη και το Λιβίσι της Λυκίας (απέναντι σχεδόν από τη Ρόδο). Ταλαιπωρημένες μετά από διάφορες μετακινήσεις στην Ελλάδα εγκαταστάθηκαν εκεί 93 οικογένειες έχοντας στις αποσκευές τους τα απολύτως απαραίτητα, περιμένοντας τη βοήθεια των οργανώσεων και του αδύναμου κράτους.
Το 1924 άρχισαν να κτίζονται τα πρώτα σπίτια του συνοικισμού με τα υλικά που διέθετε η περιοχή: τούβλα από κοκκινόχωμα και άχυρο κι ασβέστη που έφτιαχναν μόνοι τους οι κάτοικοι. Παραδόθηκαν χωρίς στέγη, παράθυρα και πάτωμα, χρεώθηκαν όμως στους ιδιοκτήτες, που έπρεπε να τα αποπληρώσουν. Οι ανταλλάξιμες περιουσίες εκτιμήθηκαν όπως –όπως και οι πρόσφυγες αποζημιώθηκαν με χωράφια άγριας γης και λίγες ρίζες ελιάς.
Στο πέρασμα του χρόνου η Ν. Μάκρη γνώρισε τις αλλαγές που υπέστη όλη η Ελλάδα · τις μέρες της ευημερίας του μεσοπολέμου, τον πόλεμο, τη μεταπολεμική προσπάθεια ανόρθωσης και τις μέρες ευμάρειας των τελευταίων δεκαετιών του 20ου αιώνα.
Οι Μακρηνοί από τεχνίτες στη Μ. Ασία γίνονται γεωργοί στην προσφυγική Ελλάδα, κατόπιν επαγγελματίες και μετά εργολάβοι σε μεγάλο αριθμό και εισοδηματίες που προσφέρουν στα παιδιά τους αφειδώς ευκαιρίες για μόρφωση. Το ξεχέρσωμα και την καλλιέργεια της γης, διαδέχονται οι αυτοσχέδιες επιχειρήσεις παραγωγής τούβλων και κεραμιδιών, η καλλιέργεια των αμπελιών, η ανάπτυξη της επαγγελματικής τάξης, η ανάδειξη της Ν Μάκρης ως τόπου θερινών διακοπών των Αθηναίων, η ανοικοδόμηση και η επέκταση της πόλης.
Τα ίδια ίχνη και στο τοπίο : από τους αμμόλοφους της παραλίας, τις κουκουναριές, τους ευκάλυπτους, τις ακακίες και τις μουριές των δρόμων του οικισμού, στη σύγχρονη αποψιλωμένη από δέντρα σχεδόν παραλιακή οδό και την άναρχη δόμηση. Αλλά και στην αύξηση και τη σύνθεση του πληθυσμού. Στους πρόσφυγες προστέθηκαν εργάτες για μικρά λατομεία και για το μοναδικό εργοστάσιο της περιοχής (πορσελάνης), χτίστες, μαραγκοί και μικροεργολάβοι, αργότερα επαγγελματίες, υπάλληλοι και επιστήμονες. Καρπάθιοι λατόμοι, Συριανοί και Τηνιακοί εργάτες, μονίμως προσωρινά εγκατεστημένοι Θρακιώτες Πομάκοι χτίστες κι αργότερα μέσων εισοδημάτων, κυρίως, Αθηναίοι που έκαναν την θερινή τους κατοικία μόνιμη, προτιμώντας την περιοχή για τα πλεονεκτήματά της.
Το αποτύπωμα των αλλαγών ανιχνεύεται και στην κοινοτική συγκρότηση. Από την ανοργάνωτη Ξυλοκέριζα, στην κοινότητα Ν. Μάκρης, το Δήμο Ν. Μάκρης και το σημερινό Δημοτικό διαμέρισμα Ν. Μάκρης του καλλικρατικού Δήμου Μαραθώνα.

Μέσα από το οπτικό υλικό φωτογραφιών και εντύπων και τα κείμενα που συνοδεύουν την έκθεση παρακολουθούμε τον αγώνα των προσφύγων του 1922 να κερδίσουν τη ζωή και την ευτυχία, στην πραγματικότητα όμως παρακολουθούμε τον αγώνα και τη δημιουργική δύναμη του ίδιου του ανθρώπου. Η έκθεση αυτή όχι μόνο μας δίνει πληροφορίες για μια πολύ δημοφιλή περιοχή της Αττικής με τη μορφή ενός προσιτού σε όλους μαθήματος Ιστορίας αλλά προσφέρει και ένα μήνυμα αισιοδοξίας χρήσιμο για την εποχή μας.

Post a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Top